บทที่ 30 ขึ้นศาล

สีหน้าของเธอเรียบเฉย ราวกับว่าเหตุการณ์ความวุ่นวายเมื่อครู่ไม่เคยเกิดขึ้น

"พี่ครับ พี่ไม่เป็นไรนะ" ทรงฤทธิ์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเจือความกังวล

ญาณิดาชำระเงินด้วยท่าทีสงบนิ่ง ก่อนจะรับถุงกระดาษจากพนักงานขายมาถือไว้ "เธอดูหน้าพี่สิ เหมือนคนที่มีปัญหาอะไรหรือเปล่า"

ทรงฤทธิ์ถึงกับพูดไม่ออก เขาได้แต่จ้องมอง...